İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

istiyorsan

saygı duymamı sana

bildiklerim dışında

bir şeyler söyle bana.

( H. E. )

Son günlerin en önemli konusu, “telekulak”…

Telefon dinlemeleri yani…

Beni de dinliyorlar mıdır acaba?

Hiç böyle bir endişem olmadı benim, bugüne kadar.

Neden mi olmadı?

Neden olsun ki!

Servetime servet katayım diye ne bir çete kurdum; ne de kurulmuş bir çeteye üye oldum.

Seçimler sonucu iktidar olmuş bir partinin yasalarımıza uygun olarak kurduğu hükü-meti darbe yapıp devirmek gibi bir düşünce, aklının köşesinden bile geçmedi hiç.

Sanırım, bu konularda çok yeteneksizim ben. Neden düşünemiyor, neden bu oluşum-ların içinde yer almıyorum ki?

Karınca kararınca çorbada benim de tuzum olsa, “anayasamızın bize verdiği hak ve hukuka dayanarak, meşriyetini çoktan kaybetmiş bir iktidarı alaşağı ederek yönetime el koysak” sonra da bütün radyo ve televizyonlarda:

“Çıktık açık alınla on yılda her savaştan” diye başlayan 10. Yıl Marşı ile, “Yıldırım-lar yaratan bir ırkın ahfadıyız.” diye başlayan Harbiye Marşı’nı sıra ile çaldırsak, aralarda da:

“Estergon kal’ası bre dilber aman” türküsünü hep birlikte söylesek, kötü mü olur?

Yahu böyle bir “beyaz devrim” yapılsa, dünyanın her ülkesindeki haberlerde “birinci” sıraya geçmez miyiz yine biz?

Alın size, milyar dolar harcasak, elde edemeyeceğimiz bir reklâm!..

Ağızları bir karış açık kalır şaşkınlıktan; Müslümanların da, kâfirlerin de… “Türkler yapacaklarını yaptılar yine. Bir adım önümüze geçtiler bir kez daha!” diye...

Çatlasınlar kıskançlıktan.

Kimin umrunda!

Milletimizin şanlı tarihine bir kahramanlık sayfası daha eklemiş olurduk böylece.

Başta “baro”larımız, yüksek mahkemelerimizin başkan ve üyeleri olmak üzere, özel-likle üniversitelerimizin rektör ve dekanları ile senatoları ve ayrıca hukuk fakültelerinde

görevli anayasa profesörleri, “oy birliği” ile yayımladıkları bildirilerle vatan ve millet için, kellemizi koltuğumuza alarak yaptığımız bu büyük hizmeti alkışlamalarını gördükçe, bu naçiz kardeşinizin de koltukları kabarırdı elbette.

Böylesine büyük bir fedakârlıktan sonra, kıymet bilir ve vefalı halkımızın zaferin kazanılmasında emeği geçen öteki arkadaşlar gibi, bana da küçük bir ödül vermesini çok görmezsiniz, sanırım.

Ne gibi bir ödül mü?..

Cumhurbaşkanlık ve başbakanlığa, doğal olarak bir general arkadaş yakışır tabiî.

Harekât planlarını yapan ve basarıyla uygulayan kurmay albay dostlarımız da baş-bakan yardımcılığını üstlenirler ki, hem hakları, hem de tam onlara uygun bir görevdir doğrusu!

Hukukçu dostlar varken, Adalet Bakanlığını, emniyetçi dostlar dururken İçişlerini, birkaç dil bilen diplomat arkadaşlar varken, Dışişlerine talip olmamın en azından ayıp oldu-ğunu bilmez miyim?

Sağlık Bakanlığı, Ulaştırma Bakanlığı da bana göre değil…

Doğrusu ya, Millî Eğitim Bakanlığı’na hayır demem; diyemem.

Şu ya da bu nedenle M. E. B. olmazsa, hiç değilse Kültür Bakanlığı da mı düşmez bana?

Şaka değil, Cağaloğlu gibi bir yerde, dile kolay,  29 yıldır, bir yayınevinin genel yönetmenliğini yapıyorum.

Taa başından beri iktidarın devrilmesinde de en önemli bir payım olacağına göre, Kültür Bakanı olmak hakkım değil mi?

Bugüne kadar olanların ne üstünlüğü var benden?

Neden düşünemedim ki bunu,  bugüne kadar?

Kafamı çalıştırmalı, güçlü bir çetede yer almalıyım ben; hiç vakit geçirmeden.

Şu andan itibaren, mahkeme kararıyla bile olsa, telefonumun dinlenmesine ben de karşıyım. İnsan haklarına aykırıdır arkadaş bu!

Bakınız, açıkça yazıyorum:

Aksi bir durumda, göreve gelir gelmez, kim böyle bir densizlik işlemişse, gözünün yaşına bakmam; çok fena sorarım hesabını bunun!

---------------------------------

Sayın Mahmut Makal’a:

Değerli yazarımız;

Eğitimci yazar dostum Ahmet Köklügiller’le gönderdiğiniz selam ve mesajınız aldım.

Yazılarım dolayısıyla lütfettiğiniz iltifatlarınız için yürekten teşekkürler!..