İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

Sen masalların peri kuşu

Ben kirli denizlerin martısı

İçimden ummanlar geçer bir gece yarısı

Bir kar düşer masallarımın çöllerine

İsyan eder bu kelimeler isminin gölgesine

Sen masalların peri kuşu

Ben sürgün diyarların tozlu çamuru

Yollar büyütür bir hikaye bir masalı

İçimde tanıdıgım ayak sesin

Yorgundur artık aksamlar dünden kalma

Aklımda bir cümle gözlerimde ise bir umut var

Ellerimde şimdi ucunu yaktıgım sarkıllar

Sen öyle alımlı gök kuşagı

Ben yagmurum sadece şehrin yollarını ıslatan

Sen pencere önlerinde sardunya

Ben çatlamış toprakların yanık mahsulu

Öylece bırakıp gitmek vardı oysa geçmek başka bi masala

Dur diyordu içim içime laf anlattıgında ve anladıgında

Kanıyordu içim nezaman dolardı bu kanama içimin yamurlarıyla

Sen masalların peri kuşu

Ben kirli denizlerin martısı

Sen eşiklerde beklenen bir hayatsın bu hayatın ortasında

Sorulardasın belk,i kazınan kazanılan bir düşsün

Degdiginde ellerin ellerime cennet oluyorsun

Sen kafdagısın ulasılmayan

Ben yüksek bir tepe sadece şehre yukardan bakan

Sen baharlara rengini veren çiçek

Ben topragım sadece kuruyan suya hasret

Ciğ düşer her sabah saçlarıma düşlerime

Üşürüm gözlerinde donar kalır cümlelerim hep sende

Kadavrasıdır şu yüregim deli tuhaflıgının ve sevdanın

Ben yorgun vapurunda şehrin yorgunuyum

Uyuya kalan umudum sadece

Rüzgarıyım şehrinin bazen suratını okşayan

Aklının zoruyum belkide olasılıklarında kalan

Sen bilmesende yüregimin zamansız uçugusun farkedilmeyen

Sen masalların peri kuşu

Ben kirli denizlerin martısı

Sen içimdeki müjdeyi müjdeledin bana

Belki öylece gözlerimin içinde kaldı bakışların

Sen hiç bilmesende

Sen masalların peri kızı

Ben sürgün diyarların tozlu çamuru

Erdogan ÇİVİT