İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

Hiç Umut Yokken

Erdoğan ÇİVİT

Hiç umut yokken  umutlandırıyorsun beni

Düşler yollara düşüyor  bir sabah

Akşamında  şakağıma  dayanıyor en sivri cümleler

Yüklemler yükleniyor en acı zehrin

Şehrin  yağmurları  diş biler  yorgun ayaklarıma

Bir  karamsar fikir gelir saplanır yüreğime

Can çekişe  bilirmi dersin hayat  ,avuçlarında

Bir günaha tövbe eder gibi seviyorum seni

Acizligimden  utanıyorum sanma

Düşlere  sarılır yatarım tan zamanında

Sana  en güzel kelimeleri biriktiriyordum

Tamda  bu zamanlarda

Bazen Orhan  veli olurdum gözlerine daldığımda

Fizuliyi fısıldadım binlerce kez kulağına

Pir sultan oldu bazen düşlerime düşen yabancı

Sonra Yunus oldu diyar diyar

Heybesine doldurdu seni bir derviş  yemenine yazdı  sonra

Ölürken bir dar ağacına  gülümsedi belki

Seninle bir zamana yazıldı  , ölüm gibi seviyorum  seni

Çığ  düştümü  zamansız  yüreğime

Öksüz bir nehir olur akar durur kanım

Canıma perçinlemişim ismini

Yaktığımdan beridir tüm isimleri

Satır başlarından başlamak sana

Soluksuzca  kaybolmak bakışlarında

Kefensiz girmek toprağa

Birkaç cümle ile satır başlarında

Tekrar tekrar  başlamak sana   kalemim gibi sevdim seni

Olasılığın  olagan ihtimalerindesin  sen şimdi

İzbe bir düştür  oysa seni sevmek şimdi vakitsizce kalmak hani

Umudum  gibi  seviyorum seni

ERDOGAN    ÇİVİT

benersince@gmail.com