İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

Nazan

Nezdinde bir baharın kuruduğunu gördüm

Ve gördüm usulca saçlarına konan güneşi

Ardına bırakırken bugun dünü, gördüm titrek bakışlarını

Zahir bunun bir adı olmalı

Milim milim işlemekte ismin dilime

İncilerini dökmüş bir çocuk hüznüdür bakışların bakışlarıma değen

Yanıp kül olmuştur belkide dizelerdeki tüm şiirler

.......

Adına şarkılar yapılan bir kızdır bu şehir ,

Ah  NAZAN şehrin parmagındaki yüzüksün sen

Ve sensiz bu şehir ölür aniden

........

Nizamı bozulur sen gidince düşlerimin

Acıtır içimi nazan anlamsız bakışların

Zamansız rüzgar olur gülüşün bir düşe değen

Malum olur deli aklıma, gideceksin demek

İstanbul'da yagmur başlar inceden, titrek ve korkak ıslanır caddeler

Yağmur olur düşler düşer bir sabah avuçlarına

En hoyrat rüzgarlar okşar suratını hafiften

Gitme gideceksen de bu şehride al yanına o zaman

......

Ölümün çoğul ekidir yaşamak nazan

Bakışlarında kaybolmaktır. ölüm sonra

Sonra hayattır gülüşün degerken hüznüm aciz

Nefesim üşüyor NAZAN, titriyor usul usul ölüyor kelimelerim

Canına sardım adamlığımı edebimi

Dürüstür bilirim derdime değen her aşk bir deli tay

Bir masal anlat nazan kanayım yalan da olsa ben de

......

Adına şarkılar yapılan bir kızdır bu şehir ,

Ah  NAZAN şehrin parmağındaki yüzüksün sen

Ve sensiz bu şehir ölür aniden

......

Dönüp durmakta  içime işleyen bir zaman

Kapatır gözlerini gece buğulu bir sabaha

Öldüm bakışlarında bilmem kaç kez

Tutunamadım toprak gözlerinde kadere

.......

Bir şiir oldun nazan saguları  kıskandıran

Bir şairin öfkesi oluyordun hayata bazen yumruğunu sıkan

Yinede sevildin bir şiirin kabzasında son kurşun oldun ,

Adresi belirli bir yokluk oluyordun kimi zaman

Ah nazan son isteğini söylerken darağacı

Umudu düşlettiren bir baharsın sen

Ve içime işleyen  cesaretimdir seni sevmek korkmadan

.....

Nezdinde ruhumun kuruduğunu gördüm

Ve gördüm  saçlarına konan yağmuru

Duydum ağlyordu zaman ağlıyordu  akrep ve yelkovan

.......

Adına şarkılar yapılan bir kızdır bu şehir ,

Ah  NAZAN şehrin parmağındaki yüzüksün sen

Ve sensiz bu şehir ölür aniden

.....

Nazan bitiriyor hayat umutlarımı

Suskunluğun kadar yakar içimi ceren bakışların

İsmine sıfatlar ekledim aklımın badanasız duvarlarına kazıdım silüetini

ah nazan senin sevdan bir meleği ağlatır içimde

ceylanlar suya iner gözyaşlarında

bir çiçek büker boynunu, heybesinde taşır bir derviş  aşkını

ve sesizce ölür bu şehir kirpiklerine değdiğinde bir uyku

ah nazan bir şiirsin sen gizli öznesinde bir suskunluk provası .

.......

Bir gün bir akşam gözlerime bak

Serkeş bir manzumu anlatayım sana

Anlatayım yüreğine ateş düşmüş bir anneyi sana

........

Hadi uyu gözlerine değmesin bir hüzün

Bir sızı oldun sağır kulaklarımdan dilime

Öyle bir şey söyle ki ölmek zor gelmesin bu bedenime

Seviyorum nazan

.....

Bir şairin cebindeki cümleleridir bunlar

Bedelini ödeyemediği aşklara karşılık verilen