İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

BİR MÜNZEVİNİN NOT DEFTERİNDEN

Başağrısı!

Vedat ÖZCAN

Başım ağrıyor.

Keşke başımın ağrısı ülkemin gündemi kadar geçici olsa…

Ama sürekli ağrıyor.

Bazen sol yanı, bazen sağ yanı.

Bazen ense kökümden başlıyor ağrı, bazen de şakaklarımdan.

Sürekli ağrıyor.

Aslında başım, ülkemin gündemine benziyor.

Geçer gibi oluyor ama sürekli bir yeri ağrıyor.  

Başım ağrıyınca çoğu zaman uyuyorum.

Ülkem gibi.

İlkokul öğrencileri gibi yazıyorum.

Çünkü daha ağır, karmaşık, kavramlara boğulmuş bir yazı yazmayı başım kaldırmıyor.

Tıpkı ülkem gibi.

Başım hiçbir şeyi kaldırmıyor artık.

Yazsam ne olacak, yazmasam ne olacak.

Boş ver diyorum artık.

Tıpkı ülkem gibi!

Galiba benim başım ülkem yüzünden ağrıyor!

Gündemi takip etmeyi mi bıraksam?

Ya da tıpkı ülkem insanı gibi mi yapsam?

Takip edip de hiç mi umursamasam, canımı sıkmasam.

Elimi bile oynatmasam.

Gelene ağam, gidene paşam, kalana çok yaşa desem.

Katlansam…

Geçer mi başımın ağrısı?

Bak şimdi de başımın sol tarafı ağrıyor.

Ne yapacağımı bilmiyorum!

Aspirin alırım, geçer bir süre sonra.

Gripin çok büyük geliyor, boğazımdan geçmiyor.

Geçici tedbirler, geçici politikalar geliştiriyorum başımın sol yanının ağrısının geçmesi için.

Tıpkı ülkemin sol yanı gibi…

Geçmeyecek o ağrı biliyorum…

Birkaç gündür başımın sağ yanı ağrıyordu.

Başımın sağ yanı ağrıyınca, cümleleri uzatıyorum nedense…

Sadece konuşmak için konuşuyor, yazmak için yazıyorum.

Acayip koşturuyorum, hiç ama hiç yerimde durmuyorum güya; ama hayatımda hiçbir şey değişmiyor. Aynı tas, aynı hamam, aynı kurna, aynı tellak… Bakmakla yükümlü olduklarım, (kendi çapımda vatandaşlarım da var anlayacağınız, devlet gibi adamım ya) hala yedi yıl önceki hayat standardını aşamamış vaziyette yaşıyorlar. (Yedi yıl, öylesine seçilmiş bir zaman, sekiz desem de bir şeyin değişeceği yok, dokuz desem de…)

Hiçbir şeyi değiştiremiyorum. O kadar koşuşturmaya, nutka, öfkeye, mücadeleye rağmen.

Durmak yok yola devam diyorum.

Ama hala başımın sağ yanı ağrıyor.

Tıpkı ülkemin sağ yanı gibi…

Hala başım ağrıyor.

Aspirin alırım, geçer bir süre sonra.

Gripin çok büyük geliyor, boğazımdan geçmiyor.

Doktora gitmem lazım ama, online randevu alamıyorum.

Aslında hangi doktora gitmem lazım onu da bilmiyorum.

Dahiliye mi çözer sorunu mu yoksa beyin cerrahisi mi onu da bilmiyorum!

Yakında dişim de ağrımaya başlayacak.

Araya bir de dentist sıkıştırmam gerekecek.

Belim zaten ağrıyor uzun süredir.

Ayaklarım da fazla kilolardan mütevellit ağrıyor daha uzun süredir.

Her yanım ağrıyor.

Sağlam bir yerim yok galiba.

Ama en çok başım ağrıyor.

Tıpkı ülkem gibi.

Ne yapacağımı bilmiyorum.

Tıpkı ülkem gibi.

Ha sağı ha solu fark etmeyecek. Başım hep ağrıyacak.

Tıpkı ülkem gibi.

Bu kafayla gidersem, başım sürekli ağrıyacak.

Tıpkı ülkem gibi.

Bak şimdi de başımın her yeri ağrıyor.

Olduğu gibi ağrıyor.

Bu ilk kez oluyor.

Yeminle her yeri ağrıyor.

Ne yapacağım ben şimdi?

Soruyorum: “Ne yapacağım ben şimdi?”

Şaşkınım vallahi!

Tıpkı ülkem gibi!