İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

Otuz İkinci Yazı

Mağdur Abidin!

Göbeğini Kaşıyan Adam

Abidin!

Büyük bir büyük şehirde, bu büyük şehrin tüm avantajları kadar, dezavantajlarıyla yaşıyorsun!

Hatta şunu rahatlıkla ifade edebilirim: Dezavantajların avantajlarından fazla Abidin! Dezavantajlı Abidin! Saf Abidin! Müstahaksın Abidin!

Bu büyük şehirde küçük bir insan olarak yaşıyorsun Abidin! Küçük Abidin! Ezik Abidin!

Hayal et Abidin!

Sabahın tüm mahmurluğunu üzerinde taşıyorsun. Uyanmış, yunmuş, yıkanmış, tıraşını olmuş, kahvaltını yapmış, ayakkabını boyamış, ütülü cicilerini giymiş, işine gitmek için yola koyulmuşsun Abidin! Yolcu Abidin!

Yürüyorsun Abidin! Bir on dakika kadar! Çünkü oturduğun mahallenin “düzensiz sefer yapan İETT otobüslerini boş yere beklemektense yürürüm daha iyi” demişsin kendi kendine. Yürü Abidin! Ancak gidersin Abidin!

On dakika sonra, durağa geliyorsun Abidin! Bekliyorsun, bekliyorsun, bekliyorsun. Çünkü trafik var Abidin! Bekle Abidin!

Bazen on, bazen de on beş dakika bekliyorsun Abidin! Sabırla bekliyorsun. Tevekkülle bekliyorsun. Tevekkülü de sabrı da yanlış anlamış Abidin! Saf Abidin!

Sonra ufukta bir yeşil otobüs görünüyor. Tepeden aşağıya doğru  “bir kuğu gibi süzülüyor” demek isterdim Abidin! Ama gelen bir kuğu değil ki! Bir teneke yığını... Sosyal Demokratların şehrine ve sana attıkları en son kazık Abidin. Muhafazkarların da ısrarla muhafaza ettikleri bir Macar mamulü, Ikarus geliyor Abidin! Aziz Abidin!

Şanslısın Abidin! Çünkü bu gelen İkarus “Ali Müfit GÜRTÜNA” döneminde senin için yenilenmişti! Hatırladın mı? Ve yine hatırlar mısın bilmem bunların klimalı olanları da vardı Abidin?  Bir ara mahallende gördün. Bir hafta kadar serin serin işine gidip geldin. Sonra bunlar da kayboldu Abidin! Ne oldu bunlara dersin Abidin? Bağdat caddesinde mi görmüşler dedin! Kulağı delik saf Abidin!

Ne oldu? O zaman da sesin çıkmamıştı. Şimdi de sessizsin Abidin! Küçük dilini yutmuş Abidin. Dut yemiş bülbül Abidin?

Neyse bu gelen otobüs senin için yenilenmiş, birileri için de servete dönüşmüştü. Otobüs geliyor Abidin! Hazırlan, çünkü insanlar koşuşturuyor! Neden koşturuyorlarsa? Hepsi ayakta gidecek nasıl olsa! Sen de koşturuyorsun Abidin! Koş Abidin ayakların açılır.

O da ne? Ağzına kadar dolu bir otobüs Abidin! Hınca hınç dolu… Lebaleb dolu… Silme dolu… Karpuz kamyonu mübarek.

İtiş kakış arasında biniyorsun senin için yenilenen sımsıcak otobüse. Hafiften terlemeye başlıyorsun Abidin. Eeee Abidin! Hamama giren terler. Tellak Abidin! Terle Abidin!

O da ne? Bir adam sabahleyin itina ile boyadığın ayakkabına basıyor! Özür dilemiyor. Bir başka adam, dirseği ile seni itip otobüsün arkalarına doğru ilerliyor… O da özür dilemiyor. Bir başka adam da gelip burnunun dibinde duruyor. Dursun diyorsun Abidin! Dursun ama ağzı kokuyor! Ağız kokusu çekiyorsun Abidin! Hayatın boyunca çektin nasıl olsa! Çek Abidin! Derine çek!

Bir durak sonra diyeceğim ama daha o durağa var! Akbilini evde unutmuş, Akbil’i bitmiş, Akbil nedir bilmeyen yolcular sayesinde, otobüsünde esnaflık yapan şoförün para üstü yetiştirmek için çırpınışları yüzünden bir türlü hareket edemiyorsun. Sen de bu kafa oldukça daha çok beklersin Abidin! Hareket edemezsin Abidin! Statik Abidin! Tüm dinamizmini yitirmiş Abidin!

Sonra lütfen arkaya ilerleyelim faslı Abidin! Küçük de olsa bazı bencilliklere şahit oluyorsun! Hemen hemen aynı tipler değil mi Abidin? Bir türlü ilerlemiyorlar! İşkenceden zevk alan mazoşistlere benziyorlar! Bekliyorlar terliyorlar. Terliyorlar bekliyorlar. Bazısı daha da ileri gidip şoföre çıkışıyor değil mi Abidin!

“Hadi kaaardeeeşiiim! Daha ne kadar bekleyeceğiz durakta!”  diyerek…

Şoför bu nezaketsiz çıkışa yaşadığı yoğun ama lüzumsuz stresin de etkisiyle aynı kabalıkta cevap veriyor Abidin! Otobüs birden karışıyor! Sıcak, bağırış çağırış, ağzı kokan adam, kirlenen ayakkabıların, alnından akan ter! Hepsi birbirine karışıyor! Kafası karışık Abidin! Saf Abidin!

Şaşırıyorsun Abidin! Çünkü otobüse hala insanlar biniyor! Bu kadar insan bu otobüse nasıl sığıyor diye şaşırıyorsun! Şoför bir yandan söylenmeye, bir yandan da Akbil mağdurlarına az bir ücret karşılığı destek vermeye devam ediyor! Bir kere de bu yarımsever çırpınış için şaşırıyorsun! Ne de olsa Abidin, halka hizmet Hakk’a hizmettir. Şaşır Abidin! Şaşkın Abidin!

Ama sen hâlâ bekliyorsun Abidin! Diğerleri gibi.

Birden sinirlerin geriliyor! Sıcak bir yandan, biraz önceki kavganın stratejik değerlendirmelerini yapanlar bir yandan, hıncını alamamış yolcunun otobüs şoförünü gıcık edecek en üst perdeden avazı bir yandan, kirlenen ayakkabın diğer yandan, ağzı kokan adam öte yandan… Her yandan ve her yönden sinirleniyorsun Abidin! Sinirlen Abidin! Müstahaksın Abidin!

Neyse ki otobüs hareket ediyor! Şehirlerarası yollarda hayvan taşıyan kamyonlara bile sayı sınırlaması varken, bu metropolde insan taşıyan toplu ulaşım araçlarında neden bir sayı sınırlaması yok diyerek aklından geçiriyorsun Abidin! Geçir Abidin! Dumur Abidin!

Otobüs bir sonraki durağa yaklaştığında, her şey bitiyor Abidin! Tüm kapılar kapalı. Hava sıcak. Camları açmak istiyorsun! Çünkü otobüsteki tüm camlar da anlamsız bir şekilde kapalı! Hatta tüm camları kırmak istiyorsun! Hamamdasın çünkü Abidin! Terle Abidin!

“O duraktan” durmadan geçiyorsunuz Abidin! Geriye doğru baktığında durakta ellerini havaya kaldırmış bir sürü insan görüyorsun belki! Kaşları çatık! O anda, o vaziyette, eller havaya kalkık durumda muhtemelen de ağızları bozuk! Bir ton küfürün otobüsün hızına yetişemediğini görüyor ve hüzünleniyorsun Abidin!

Gözün saatine ilişiyor. Evden çıkalı kırk beş dakika olmuş! Oysa evin işine on beş dakika uzaklıkta! Yaşadığın tezada şaşırıyorsun. Şaşır Abidin! Şaşkın Abidin!

Kırk beş dakika önce yunmuş, yıkanmış, tıraşını olmuş, kahvaltını yapmış, ütülü gömleğini ve pantolonunu giymiş, pırıl pırıl parlayan ayakkabılarını ayağına geçirip evden çıkmıştın. Şimdi terlisin ve kirlisin! İşte sen bu durumdayken Abidin, bana mutluğun resmini çizebilir misin? Çizemezsin Abidin! İmkanı yok Abidin! İmkansızlıkların çocuğu Abidin!

Otobüsten indiğinde perişan haldesin!

Aklından Kadir TOPBAŞ, Ali Müfit GÜRTUNA, Recep Tayyip ERDOĞAN, Nurettin SÖZEN, Bedrettin DALAN geçiyor. Hatta yaşadığın şoktan olsa gerek, karşıdaki bulutların ardından hep birlikte sana el sallıyorlar! Ellerini havaya kaldırıyorsun! Tıpkı durmadığınız o durakta umarsızca, acımasızca ardınızda bıraktığınız o elleri havada insanlar gibi ellerini havaya kaldırıyorsun! Gerisini yazmayayım Abidin! Ne söylediğini sen biliyorsun! Yaşadığın bunca anlamsızlıktan sonra bir de günaha giriyorsun Abidin! Günahkar Abidin!

Söyle Abidin söyle bana!

Şimdi sen özgürsün, Kunta Kinte de bir köle öyle mi?

Bırak Abidin!

Sen özgür filan değilsin!

Git şu yazıyı oku!

Çünkü Kunta Kinte bile senden daha özgürdü Abidin!

MESEL: Yollar yürümekle aşınmaz!

Abidine not: Şayet, her Allah’ın günü yaşadığın bu anlamsız ve utanç verici durumu İETT nezdinde protesto etmek istersen İEET’nin mail adresini veriyorum Abidin!

iett@iett.gov.tr

Bekir Abi'ye not: Bekir Abi! "Bekir Abi!" yazarak bir imla hatası yaptığımın farkındayım. Önce bunun için, sonra da uzun süredir seni ihmal ettiğim için özür diler, hürmetlerimi sunarım.