İDEAL DÜŞÜNCE Düşünceye Açılan Pencere

13 yaşından bu yana cemiyet adamıyım, vakıflarda derneklerde, dergilerde, partilerde görevlerim oldu. 20 yıldır düzenli şekilde okuyor ve memleket meseleleri ile ilgileniyorum. Aşağı yukarı 10 yıldır da düzenli olarak internet portalları da dahil olmak üzere değişik gazete ve dergilerde yazılar yazdım.

Lise yıllarında bir okul dergisinde başlayan yazı maceram bir bölgesel gazetede köşe yazmakla devam etti. Sonrasında ulusal gazetelerin yorum sayfalarına konuk oldum. Ulusal bir derginin röportajlarını yaptım, makalelerini yazdım. Acizane altı kitabım yayınlandı. Şu an iki ulusal gazetede de düzenli olarak yazıyorum. Bir müddettir bu değerli mahfilde siz değerli okurlarla düşüncelerimi paylaşmaktayım. Yine üç -dört farklı internet sitesinde yazılarım düzenli olarak yayınlanıyor.

Siyaset, kültür ve ekonomi başta olmak üzere doğru bildiğim gerçekleri, ideallerimi, projelerimi düşüncelerimi başkalarıyla paylaştım. Tarafsız ve adil olmaya özen gösterdim. Söylenen her sözün, yazılan her satırın büyük bir manevi sorumluluğu olduğunun bilincinde olarak yazılarımı tasarladım ve kaleme aldım.

Kimseye yağcılık yapmadım, kimsenin önünde eğilmedim, saygınlığımı ve prestijimi nefsani arzularım için değil, onurum için ayakta tutmaya çalıştım. Kim ne derse desin Hakkı ve hukuku gözetmeye çalıştım.

Entelektüel çevrem ve ufkum genişledikçe yazan çizen insanları yakından tanıma imkanım oldu. Çok değerli arkadaşlarla tanıştım, çok kıymetli dostlar edindim. Herkesten çok şey öğrenmeye, herkesi bol bol dinlemeye, okumaya gayret ettim.

Öte yandan bazı zaman bizim camiada işlerin karşı mahalledeki gibi dönmediğini düşünürken kimi iz’ansız, insafsız insanların sadece popülarite ve maddi çıkar için kendilerini fütursuzca pazarlayabildiklerini ama namuslu aydınların, eli kalem tutan insanların bir köşede sessiz sedasız işlerini yaparken haklarının yendiğini, kendilerine gereken değerin verilmediğini gördüm. Bu duygu ve düşünceyi eminim ki bu mecrada yazan diğer arkadaşlarım da paylaşıyorlardır. Zira bizim camiada en ucuz şey emek.

Birçok kimse kendi cemaatinin, dergisinin, gazetesinin, vakfının, grubunun penceresinden bakıyor dünyaya. Çoğumuz adil ve tarafsız, kuşatıcı, yapıcı olmaya özenmiyor. Bendensen, benim adamımsan kıymetin var. Değilsen değerin yok, yetim muamelesi görmeye devam. Bu tuhaf tavır belli bir merkeze ait değil. Hemen hemen her yerde var. Hakkaniyeti ayakta tutmak, klik taassubu yerine adaleti, diğergamlığı öne çıkarmak artık mumla aranan faziletler oldular. Herkes mi böyle? Hayır. Ama olanların varlığı yetip de artıyor doğrusu.

Ve müthiş bir profesyonelleşme sorunumuz var. Özellikle kültürde, sanatta, siyasette ve iktisadi hayatta son derece derin bir uyku içerisindeyiz, adeta dökülüyoruz. İki Müslüman bir araya gelip uzun soluklu işleri belli bir çıtada götüremiyor ne yazık ki. Evet bunlar bizim gerçeğimiz. Niteliksiz ve çapı, ufku dar işlerin peşinden koşuyoruz. Günlük siyasi mülahazalar hayatımızı çepeçevre kuşatırken istikbale matuf adım atmaktan imtina ediyoruz.

Düşünce özgürlüğü ise hak getire. Yazdığımız camiada bir entelektüel birey olarak bulunmamın dayanılmaz hafifliği altında ezilip kalıyoruz. Özgürce düşüncelerimizi ifade edecekken kendi kendimize prangalar vuruyoruz. Eleştiri hakkımızı hep saklı tutuyoruz. Hep erteliyoruz. Samimiyetle kendimizi bile iğneleyebilme lüksüne sahip değiliz. Çünkü dağlar gibi aşılamayan bir nefsimiz var. Zülfüyare dokunmak söz konusu olduğunda tehdit, küfür ve şantaj bilinen alışkanlıklarımız arasında. Hele de son dönemde internet ortamında yapılan yorumlar, yazılanlar çizilenler bu çirkinliği bariz olarak ortaya koyuyor. Şahsım adına konuşmak gerekirse Allah için bu zamana kadar hiçbir okuyucumdan bu yönde olumsuz bir tavırla karşılaşmadım. Kimseden hakaret işitmedim. Ama başkalarının içinde bulunduğu çirkinlik de üzüyor insanı doğrusu.

Bütün bu eleştiri ve düşüncelerim bu sütunların yayınlandığı mahfil adına/için değil. Genel geçer, bizim türden insanların hemen her yerde karşılaştığı genel sıkıntılar. Entelektüel gayreti olan herkesin bu ülkede yüksek bedeller ödemek zorunda bırakıldığı, hakkın ve adaletin yerlerde süründüğü bir çağda yaşıyoruz. Düşünen ve yazan insanlar her çağda sıkıntı çekmişlerdir muhakkak ama şu an Türkiye’de dindar/muhafazakar gelenekten gelen çevrelerde bu sıkıntı daha da belirginleşiyor.

Onun için bir süreliğine sizlerden müsaade istiyorum. Helallik istiyorum. Bu tasarruf tamamıyla şahsıma ait. Tamamen kendiliğinden alınmış bir karar. Bu camia ile uzaktan yakından alakası yok. Son derece seçkin insanların yazdığı ve takip ettiği bu oluşum eminim gelecekte de önemli işler başarmaya devam edecektir. Bundan kuşkum yok.

Biraz kendimi dinlemek istiyorum. Belki ufkumu daha da genişleterek, daha da palazlanarak, daha sıkı bir dönüş yapmak vardır kaderde. Ama ne zaman, nerde? Bilemiyorum, tarihi ve yeri belli değil. Şimdilik Allah’a ısmarladık. Hakkınızı helal edin. Hepiniz Allah’a emanet olun.

Değerli editörümüze de bir süreliğine kahrımızı çektiği için sonsuz teşekkürler…