Divan senin, meydan senin, var söyle
Dök ‘ben’ini gerin hele bir şöyle
Ömürler geçse de hem öyle, böyle
Gürle, konuş, bağır şanına şan kat
Ye, iç, sefanı sür, zevkine zevk kat
Fikri pazara sür, satıver gitsin
Varsın güzellikler bozulsun, yitsin
Bir sen korunmalı alanda sit’sin
İşitme, görme hiç, katına kat, kat
Ahkâm kes istersen, şevkine şevk kat
Akşam senin, sabah senin, yâr senin
Eşya, pazar, dükkân ile kâr senin
Mıknatıslı, hep şeş gelen zar senin
Dert etme boş ver sen, malına mal kat
Sustur vicdanını keyfine keyf kat
Bir sağa, bir sola dönüver olsun
Ve el etek öp ki, keseler dolsun
Kurusun ellerin, çiçeği solsun
Umursama asla yalına yal kat
Gül, oyna, eğlen sen, şanına şan kat
Güçlülere uyup suyuna ak git
Hakkı bertaraf et, aşkına yak git
Haram helal deme koluna tak git
Kazan, yığ üst üste, yatına yat kat
Dert etme hiçbir şey, hanına han kat
17.04.2008
